‘Is het mogelijk om een krachtig pleidooi voor de muzen af te steken en daarbij koelbloedig en rationeel te blijven? Dat is een hele opgave. Je preekt meestal voor eigen parochie. Je zou moeten teruggrijpen op enkele plechtstatige definities van de mens, moeten stellen dat wij zonder een vonk van inspiratie, zonder een moment los te komen, zonder een moment van extase, mindere wezens zouden zijn, waarbij ik met wij zowel de menselijke soort als individuele mensen bedoel. En toch blijven er gegronde twijfels bestaan.’ (Adam Zagajewski, in Nexus 47)

Hebben wij afstand gedaan van de erfenis der klassieken? Welke betekenis of belang kunnen en willen wij nog toekennen aan kunst, religie, filosofie? Als niets meer absolute waarde heeft, waarop is dan de westerse cultuur gefundeerd? Nemen wij dan alleen nog genoegen met een wereld waarin de kitsch oprukt? Wat zegt dat over de hedendaagse westerse maatschappij?

Deze vragen, die ten grondslag lagen aan de Nexus-conferentie 2006, gehouden op 11 november jl. in Amsterdam, vormen ook de gewaagde inzet van de essays in Nexus 47, geschreven door de deelnemers aan de Nexus-conferentie. De stem die hier spreekt, reikt verder dan de conferentiezaal: in zang en tegenzang wordt met recht ‘the state of the art’ verdedigd en aangevallen. De dertien essays ─ alle speciaal voor deze gelegenheid geschreven ─ tonen de westerse intelligentsia op de toppen van haar kunnen. Het woord is aan Marc Fumaroli, Ingrid Rowland, Alexander Nehamas, Jonathan Taplin, Arnon Grunberg, Sidney Blumenthal, Roger Scruton, Adam Zagajewski, Karsten Harries,Paul Gilroy, Jack Miles, Hans Abbing en Mitchell Cohen, ingeleid door Rob Riemen.