Deze lezing is verschenen in Nexus 41.
Avishai Margalit werd in 1939 geboren in Jeruzalem, nadat zijn ouders begin jaren dertig uit de Poolse sjtetl naar Palestina waren geëmigreerd. Margalit groeide op in een seculier politiek geëngageerd milieu. Hij studeerde economie en filosofie aan de Hebrew University in zijn geboortestad, is sinds 1970 aan diezelfde universiteit verbonden als hoogleraar wijsbegeerte en verzorgde gasthoogleraarschappen aan onder andere de universiteiten van Oxford, Berlijn, Praag, Florence, Harvard en Princeton. De afgelopen decennia is Avishai Margalit uitgegroeid tot een van de meest vermaarde denkers over sociale en ethische vraagstukken van onze maatschappij. Niet voor niets kreeg hij in 2001 de Spinoza-prijs voor zijn bijdrage aan het debat over de ethische grondslagen van de samenleving. Zijn eigen ervaringen in Israël en zijn politieke betrokkenheid liggen ten grondslag aan de vragen waar hij als filosoof over wil nadenken: Wat is afgoderij? Wat is een fatsoenlijke samenleving? Is de holocaust uniek? Hebben we een morele plicht om bepaalde gebeurtenissen te onthouden? Wat kun je vergeven en wat niet? De inzichten die Margalit verwierf, heeft hij in een glasheldere stijl uiteengezet in zijn boeken: Idolatry, The Decent Society, Ethics of Memory. In 1978 was hij een van de medeoprichters van de Vrede Nu-beweging en regelmatig laat hij in de New York Review of Books zijn kritisch licht schijnen over de gebeurtenissen in het Midden-Oosten. Onlangs publiceerde Avishai Margalit samen met Ian Buruma het uitvoerige essay Occidentalism. Het Nexus Instituut publiceerde bijdragen van Avishai Margalit in Nexus 14, 15 en 24.
|