is een vooraanstaand politiek filosoof. Hij is hoogleraar aan Boston College, Massachusetts, en onderzoeksdirecteur van het Centre de recherches politiques Raymond Aron aan de Parijse École des hautes études en sciences sociales. Als assitent van Raymond Aron behoorde hij tot de oprichters van het belangrijke tijdschrift Commentaire (1978-). In zijn onderzoek naar de wortels van de moderne politieke filosofie heeft Manent een belangrijke bijdrage geleverd aan de herwaardering van de grote liberale Franse denkers Benjamin Constant, François Guizot en bovenal Alexis de Tocqueville, met boeken als Tocqueville et la nature de la démocratie (1982 en 1993) en Les Libéraux (1986 en 2001). Hij stelt zich in zijn werk vooral de vraag hoe de menselijke maat uit ons denken over politiek en maatschappij is verdwenen, en bepleit in navolging van Aron en Leo Strauss het belang van de politieke dimensie in de menselijke ervaring, zoals in La Cité de l’Homme (1994). Recentelijk maakte hij indruk met de beschouwigen La Raison des nations (2006), Ce que peut la littérature (2006, met Alain Finkielkraut en Mona Ozouf) en Enquête sur la démocratie (2007).