verliet als anti-fascist zijn geboorteland in 1934 om zich in Parijs te vestigen. Gedurende de Spaanse Burgeroorlog vocht hij aan Republikeinse zijde. In 1941 ging hij naar de Verenigde Staten, waar hij jarenlang zou blijven en onder meer schreef voor Partisan Review, The New Republic en The Nation. Terug in Italië werd hij theatercriticus voor het weekblad Il Mondo. Samen met Ignazio Silone was hij van 1956 tot 1968 redacteur van het politiek-culturele maandblad Tempo Presente. Zijn werken omvatten La situazione drammatica (een essaybundel over theater) en The Paradox of History (Credere e non credere), een verzameling essays over de roman. Na zijn overlijden in 1972 bezorgde zijn echtgenote, Miriam Chiaromonte, onder andere de bundel essays The Worm of Consciousness and Other Essays en Che cosa rimane. Taccuini 1955 - 1971.