komt uit een joods-socialistisch milieu en via haar broers raakt zij betrokken bij het politieke verzet in Italië. In 1938 trouwt Natalia Levi met Leone Ginzburg, die samen met Giulio Einaudi en Cesare Pavese uitgeverij Einaudi oprichtte. Tijdens de oorlog werd ze met haar man en twee zoons naar een dorpje in de Abruzzen verbannen. Opgepakt als verzetsstrijder, werd haar man in 1944 door de nazi's doodgemarteld. Natalia Ginzburg bleef politiek actief en was enige tijd lid van het Italiaanse parlement voor een onafhankelijke linkse partij. Zij gaat na de oorlog eveneens voor uitgeverij Einaudi werken. Met romans als Tutti i nosti ieri (Al onze gisterens, 1952), de autobiografische herinneringen Lessico famigliare(Famielielexicon, 1963) en de essaybundel Le piccolu virtù (De kleine deugden, 1961) vestigt zij haar naam als een van de belangrijkste schrijfsters in het na-oorlogse Europa. Eind 2002 verscheen een verzameleditie van Natalia Ginzburg bij uitgeverij J.M. Meulenhoff met als titel Alle romans. Op 8 november 2002 hield haar oudste zoon Carlo Ginzburg de 9e Nexus-lezing in Tilburg.