was als socioloog en historicus verbonden aan de universiteiten van Freiburg, Heidelberg en München. Zijn werk bestrijkt terreinen als economische geschiedenis, de algemene sociologie, de godsdienstsociologie, de muzieksociologie, de methodologie van de sociale wetenschappen en de sociale politiek. Weber was een belangrijk pleiter voor waardevrije wetenschap. Van zijn godsdienstsociologische werken is Die protestantische Ethik und der Geist des Kapitalismus (1905) bekend geworden. In de eerste winter na de Eerste Wereldoorlog sprak hij twee beroemd geworden verhandelingen uit die stenografisch werden opgenomen en die Weber later voor uitgave heeft bewerkt: Wissenschaft als Beruf en Politik als Beruf.