was pianist, pedagoog, publicist, socialistisch politicus, Duitser en jood. Als referent voor muzikale aangelegenheden bij het Pruisischeministerie voor Wetenschap en Cultuur was hij verantwoordelijk voor de zogenaamde Kestenberg-Reform (1918-1932) in het muziekonderwijs. Kestenberg zette een groot stempel op het muziekleven van de Weimar-republiek. Als joodse kunstenaar en intellectueel, als socialist en muzikaal vernieuwer werd hij een mikpunt van de nationaalsocialisten, die hem eerst tot aftreden en daarna tot de exil dwongen. In 1938 nam Kestenberg in Tel-Aviv de leiding op zich van het Palestina Orkest. Hij ijverde daar voor een internationale muziekpedagogie en zette zich in voor de opbouw van het muziekleven in de jonge staat Israël. Ondanks een in ernst toenemende oogkwaal bleef hij tot op hoge leeftijd privé-lessen aan jonge leerlingen geven, overtuigd als hij was van het universele belang van zijn credo, de ‘opvoeding tot menselijkheid door de muziek’. Leo Kestenberg stierf in 1962 in Tel-Aviv.