geldt als een van ’s werelds grootste kenners van de cultuur van de Nederlandse Gouden Eeuw, de Europese Verlichting en het Europese jodendom. Gedurende 27 jaar gaf hij les aan het University College in Londen, waar hij sinds 1985 de leerstoel Nederlandse geschiedenis bezette. Sinds 2001 is hij hoogleraar Moderne geschiedenis aan het Institute for Advanced Study in Princeton. In het verleden heeft hij gepubliceerd over moderne Europese en koloniale geschiedenis van de zestiende tot de achttiende eeuw; recentelijk heeft hij zich vooral beziggehouden met de intellectuele geschiedenis van de westerse Verlichting. Zijn Dutch Republic (1995), Radical Enlightenment (2001) en Enlightenment Contested (2006) worden algemeen als meesterwerken beschouwd. Momenteel werkt Israel aan deel drie van zijn trilogie over de Verlichting. Israel, die zich - uitzonderlijk voor een niet-Nederlander - Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw mag noemen, was in 2007 een semester lang als fellow werkzaam aan de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag. In Nexus 50 schrijft hij over ‘Spinoza als opvoeder’.