is schrijver. Als kind bracht hij drie jaar door in een nazi-concentratiekamp. Hij studeerde filosofie aan de Praagse Karel-universiteit en werkte als redacteur voor een uitgeverij. Als waarnemend hoofdredacteur van het prestigieuze tijdschrift Literární noviny (1964-1968) hield hij in 1967 een speech tegen de literaire censuur in zijn land. Toen hij na de Praagse lente en een gastdocentschap aan Michigan University in 1969-1970 terugkeerde in Praag, verloor hij zijn baan en werden zijn boeken op de zwarte lijst geplaatst. Tot 1989 werden Klíma’s toneelstukken, novellen, korte verhalen en essays uitsluitend in het buitenland uitgebracht. In Nederlandse vertaling verschenen zeven van zijn boeken, waaronder Zomerliefde (1987), Liefde en straatvuil (1992), Eiland van de dode koningen (1994), en Geen heiligen, geen engelen (2005). In 2002 won Klíma de Franz Kafka International Prize voor zijn gehele oeuvre, en het Ordeteken van Verdiensten van de Tsjechische Republiek, uit handen van de toenmalige president Václav Havel.