Giovanni Gentile noemde zichzelf ‘filosoof van het fascisme’. Hij schreef voor Benito Mussolini het essay La dottrina del fascismo (1932), waarin hij karakter en noodzaak van het fascisme uiteenzette. Zijn Manifest van de fascistische intellectuelen (1925) leidde tot een polemiek met zijn vroegere vriend Benedetto Croce. Gentile verving Croce als minister van Onderwijs onder Mussolini. In 1944 werd hij gedood door antifascistische partizanen.