was sinds 1992 hoogleraar slavistiek aan de universiteit van Genève, sinds 2000 als ‘professeur honoraire’. Hij is voorzitter van de ‘Rencontres internationales de Genèves’ en leidde van 1996 tot 2000 het Europees Instituut van Genève. Eerder was hij onder meer als onderzoeker aan de universiteiten van Harvard en Stanford verbonden. Hij heeft zich in het bijzonder toegelegd op de studie van de dissidente Russische literatuur en schreef enkele boeken over Solsjtenitzin. Verder publiceeerde hij een imposante trilogie over de Russische cultuur: Vers la fin du mythe russe (1982), Russie-Europe, la fin du schisme (1988) en Vivre en russe (2007). Nivat schreef veel over het postcommunistische Rusland, onder meer twee boeken in de ‘Regards’-reeks. Van de monumentale encyclopedie Histoire de la littérature russe die wordt uitgegeven door Fayard is Nivat mederedacteur en –auteur. Bij diezelfde uitgever verschijnen onder zijn auspiciën de serie Les Sites de la mémoire russe en een reeks met werk van hedendaagse Russische auteurs. Nivat, die tevens zijn sporen als vertaler heeft verdiend, is Chevalier de la Légion d’Honneur en werd geëerd met een eredoctoraat van de Mohyla Academie in Kiev en de Russische Pushkin Prijs. Zijn werk is vertaald in het Russisch, Oekraïens en Roemeens.