(overleden in 1374) was niet alleen een gevoelig dichter, maar ook een groot geleerde. In beide hoedanigheden oefende hij zeer veel invloed uit: zijn in het Italiaans geschreven poëzie stond aan de wieg van het petrarkisme, zijn klassiek georiënteerde levensbeschouwing mondde uit in het humanisme. Onder zijn talrijke werken in het Latijn nemen de meer dan zeshonderd Epystole een belangrijke plaats in: het zijn zeer persoonlijk geschreven brieven waarin de schrijver (een homo litteratus in de ware zin des woords) op vrijwel elke bladzijde centraal staat.