George Steiner wordt met recht ‘de laatste Europeaan’ genoemd. Zijn joodse ouders verlieten het door toenemend antisemitisme geteisterde Wenen in 1924 en vestigden zich in Parijs, waar George Steiner in 1929 werd geboren. Begin 1940 ontvluchtte de familie Europa en streek neer in New York.

Na zijn taal- en letterkundestudies aan de universiteit van Chicago ging Steiner terug naar Europa. Wat Steiner aan de universiteiten van Cambridge en Genève heeft gedoceerd, kan het beste worden omschreven als: oefening in het lezen van de klassieken, de grote werken die hun zeggingskracht blijven behouden.

Als briljant essayist met een oneigentijdse eruditie werd hij wereldberoemd met Tolstoy or Dostoevsky. An Essay in the Old Criticism (1959), The Death of Tragedy (1961), Language and Silence (1967), In Bluebeard’s Castle: Some Notes towards the Redefinition of Culture (1971), After Babel (1975), Real Presences (1986), No Passion Spent: Essays 1978-1995 (1996), zijn autobiografie Errata (1998), Grammars of Creation (2001), Lessons of the Masters (2004), The Idea of Europe/ De idee Europa (2004, uitgaven van het Nexus Instituut), Dix raisons (possibles) à la tristesse de la pensée (2005, in vertaling gepubliceerd in Nexus 46) en My unwritten books (2008).

---

Video: Interview door Alan Macfarlane, waar Steiner zijjn lezing 'A long night outside Troy' tijdens het Nexus Seminar 2007 in Venetië aanhaalt