'De tragiek in de liefdesgeschiedenis van Alma en Gustav Mahler is dat hun leven werd gescheiden door wat hen bond, door wat voor hen beiden van alles in het leven het meest dierbaar was: liefde en kunst.' (p.189)

Riemen gaat aan de hand van de geschiedenis van Alma en Gustav Mahler in op het inzicht dat het wezen van de kunst identiek is aan het wezen van de liefde.