Essay
|
Nexus-lezing 2000. Een tijd van wangeloof
|
Citaat:
|
'Mijn stelling is dat menselijke vooruitgang voor zover ze iets betekent de vermindering van het menselijk lijden betekent. Ik volg hierin de inspiratie van mijn leermeester Judith Shklar, die met de titel van haar invloedrijkste essay, Putting Cruelty First, in feite een norm heeft gesteld voor de bepaling of zich morele vooruitgang voordoet. Morele vooruitgang wordt eenvoudig afgemeten aan de vermindering van vermijdbare menselijke wreedheid, dat wil zeggen onverdiende mishandeling en lichamelijk lijden, en wel voor zoveel mogelijk mensen op zoveel mogelijk plaatsen.' (p.33)
'Ondanks alle wangeloof dat wij om ons heen zien, zie ik ook zulke overvloedige tekenen van goed geloof dat ik geen reden heb om pessimistisch te zijn over de wereld waarin wij leven of die wij onze kinderen zullen nalaten.' (p.35)
|
Samenvatting:
|
Ignatieff reageert op het essay 'Een tijd van wangeloof' van Nicola Chiaromonte en ziet de hedendaagse cultuur in het licht van een optimistisch gestemd liberalisme. Volgens hem is er geen maat meer voor wat goed is, bestaat er alleen nog maar een maat voor het kwaad. Wreedheid ziet hij als het grootste kwaad en de mensenrechten zijn nodig om ons tegen deze wreedheid te beschermen.
|
Vertaling Rien Verhoef
|
