‘We ontberen echter een filosofisch onderzoek, een diepgaande fenomenologie van de afgunst. De schilders van zinnebeelden en allegorieën zijn er nog het dichtstbij gekomen. Het onderwerp is bijna taboe, grenzend aan het spreken over excrementen, zoals Swift intuïtief aanvoelde. Eerlijkheid, het sonderen van de open wond van het zelf, is te pijnlijk. De geur die opstijgt uit de krochten van het ego is te stinkend om in te ademen. Wie weet, hoewel het moeilijk is ons dat voor te stellen, was de foltering door vuur die Cecco d’Ascoli onderging wel niet het ergste dat hij heeft moeten doorstaan.’

Van de Italiaanse astroloog Cecco d’Ascoli (1269-1327) zijn maar weinig levensfeiten bekend. We kennen nog zijn hoofdwerk Acerba, we weten dat hij eertijds aan hof en universiteit aanzien genoot en dat hij uiteindelijk wegens ketterij op de brandstapel belandde. Maar ook is overgeleverd dat Cecco d’Ascoli verteerd werd door jaloezie op zijn tijdgenoot Dante. En dit voorbeeld vormt voor George Steiner het vertrekpunt voor een superieure beschouwing over jaloezie: die tussen mens en goden, schepper en schepsel, meester en leerling, ouders en kinderen, collega’s en rivalen onderling. Hij laat zien hoe afgunst in ieder van ons aanwezig is, hoe afgunst corrumpeert en hoe afgunst feitelijk niet bestreden kan worden.

Vertaling uit het Engels Hein Groen en Gijs Went