Leven is altijd leven

Ze zijn allang een bedreigde soort geworden. We hebben er geen tijd meer voor, juist door de toegenomen snelheid waarmee we leven, schrijft Rob Riemen, in zijn voorwoord bij het nieuwe nummer van Nexus, waarvoor auteurs en vrienden van Nexus een brief uitzochten die in dit nummer gepubliceerd werd. Brieven uit alle eeuwen, brieven van Seneca, Beethoven en Havel, ontroerende brieven van vrouwen aan haar man, een man aan zijn vrouw. Oprechte brieven (Van Gogh, Frans Rosenzweig!), analyserende, zelfonderzoekende, politieke, kritische en hoffelijke brieven - wat konden de mensen het, brieven schrijven, toen ze het nog deden.
[...] Soms verzucht een inleider: "Je zult maar zo'n brief over de post krijgen..." en men kan niet anders dan dat nazuchten. Maar meteen erachteraan denk je ook: "Je zult maar zo'n tijdschrift over de post krijgen..." Mijn exemplaar is nu al verfomfaaid omdat ik het overal mee naartoe neem en me steeds weer spiegel aan al die geesten uitgedrukt in hun woorden, al die mensen, al die brieven - al dat leven.

Marjoleine de Vos