Afgelopen maand was Scruton in Nederland om op uitnodiging van het Nexus-Instituut te debatteren over het herkennen, erkennen en miskennen van grootheid in de kunst.
[...]
Het lijkt alsof alles over seks besproken kan worden, maar Scruton ziet dat anders: ‘Het is volledig legitiem om de moderne seks met jezelf te bekritiseren, of het nou de mastubatiecultuur, pornoverslaving, losse contacten, prostitutie of homoseks is. Maar het debat over seks is volledig geradicaliseerd. Eerst door feministen, die erop hameren dat seks niets met plezier te maken heeft maar enkel met macht. De homobeweging politiseerde juist de andere kant op, door te beweren dat het alleen om plezier gaat. Het is nu een soort politie-onderwerp geworden, vooral in de Verenigde Staten maar ook steeds meer in Europa. Op Amerikaanse universiteiten mag je bepaalde dingen over seks niet vinden, anders kom je in diepe problemen,
Het is een nieuw puritanisme. Het voornaamste kenmerk van puriteinen is dat zij verontwaardigd elk debat afwijzen omdat hun waarheid evident juist is. Voor puriteinen bestaat er ook geen middenweg: iets mag óf helemaal niet, óf het moet totaal vrij zijn. De hedendaagse progressieven zijn daarin de erfgenamen van de originele puriteinen: zij willen volledige seksuele vrijheid en accepteren het niet als je een hiërarchie tussen vormen wilt aanbrengen. Het conservatisme wil over de moderne sekscultuur debatteren en stelt een middenweg voor.’
|