> Robert Hughes over oude en nieuwe kunst (interview)

Zo slecht is de kredietcrisis niet, vindt de toonaangevende Australische kunstcriticus Robert Hughes. Het scheidt het kaf van het koren op een overspannen kunstmarkt. ‘De ambachtelijke capaciteiten van de meeste hedendaagse kunstenaars zijn abominabel.’

"Twee dagen eerder sprak Hughes op de Universiteit van Tilburg. Op uitnodiging van het Nexus Instituut blikte hij terug op wat hem in zijn vijftigjarige carrière nu waarlijk dierbaar is gebleken. [...]

Zijn voorkeuren zijn in de dertig jaar bij Time nauwelijks veranderd: "Kunst moet me schoonheid en genot schenken; het moet me iets nieuws laten zien en voelen, het moet mijn blik op de wereld verdiepen. Kunst is een manier om beter te kijken naar het bekende." En het moet goed gemaakt zijn: "Ik wil dingen bewonderen waarvan ik weet dat ik ze nooit zou kunnen maken." [...]

Daarbij: waarom zou je je storten op het nieuwe als er zoveel mooie oude kunst is? "Ik kom uit Australië, mate, voor mij is alle kunst nieuwe kunst. [...]

Toen realiseerde hij zich de kwetsbaarheid van al die schijnbaar onaantastbare museumstukken: "Om nieuwe kunst hoeven we ons niet te bekommeren; die is er in overvloed. Oude kunst is een ander verhaal. Die is schaars, als ze weg is, is ze weg. Daarom zie ik het als mijn plicht om erover te schrijven.

---

De lezing die Robert Hughes op 28 maart in Tilburg uitsprak, A Defense of What is Priceless, is gepubliceerd in Nexus 51.

---

Stefan Kuiper