Klein verslag

[...] Hij is zeventig inmiddels en lichamelijk verzwakt, maar toen hij eenmaal zat, daar op dat podium, achter een tafel, en zijn donkere stemgeluid liet weerklinken, was hij weer volop het instituut dat hij is geworden - de onvermoeibare criticus van een doorgeschoten kunstwereld, waar alles van waarde in geld wordt uitgedrukt en daarmee van zijn betekenis wordt ontdaan. 'Een verdediging van het onschatbare' luidde de titel van zijn lezing [...].Hij zei te verlangen naar iemand als de Weense satiricus en cultuurcriticus Karl Kraus (1874-1936) [...] Hughes is de Kraus van onze dagen. Hughes hekelde de luchtbellen van modernisten als Warhal, Newman en Hirst - de laatste onlangs nog gevierd in het Rijksmuseum - hopende dat de bel van de kusntindustrie zou barsten zoals de hypotheekindustrie dat deed, want "de vertroubeling van prijs en waarde is een van de grote vloeken van onze hedendaagse cultuur".
Wat echt telt in de kunst? Het licht in de parel van het meisje van Vermeer en hoe dat rijmt met de minieme glanspuntjes van speeksel op haar lip.
Intens, coherent en onnavolgbaar.
We keken naar een man die de dood in de ogen zag, en die het leven kostbaar vindt. Ik denk dat hij weet wat onschatbaar is.

Intens, coherent

Wim Boevink