Intellectuelen en de politiek
Van oudsher bestaat er een spanning tussen de wereld van de ideeën en het denken enerzijds en de wereld van het handelen en het concrete anderzijds; tussen de wereld van denkers en de wereld van beslissers; tussen het wereldbeeld van de intellectueel en dat van de politicus. Even oud is het verlangen van intellectuelen om invloed op de maatschappij en de politiek uit te oefenen; een verlangen dat zelfs Plato niet kon weerstaan. Maar wat is de echte verantwoordelijkheid van intellectuelen? En in welke mate is dat ook een politieke verantwoordelijkheid? Horen intellectuelen thuis in de wereld van de (partij)politiek, of moeten ze daar juist verre van blijven en hun onaf hankelijkheid bewaren? Of zouden intellectuelen in ons post-ideologische tijdperk (waarin geen politieke partij nog echt weet waar ze voor staat, behalve voor het behouden van de eigen machtsbasis en de banen in het openbaar bestuur voor leden van de eigen club) meer dan ooit geroepen moeten zijn de idealen en het intellect weer terug te brengen in een wereld die geen idee meer lijkt te hebben van vragen als: wat is nu een goede maatschappij? wat bindt een samenleving? hoe gaan we om met de uitdagingen van de 21ste eeuw? Maar wat dan te denken van al die intellectuelen die de politiek in zijn gegaan, en daar toch niet echt succesvol waren: Jorge Semprún, Václav Havel, Luc Ferry, Mario Vargas Llosa..?

Aanmelding via Aanmeldkaart (internet) of via de pdf Brochure Ignatieff.

---

Deze vragen vormen de inzet van een debat over ‘intellectuelen en de politiek’ tussen Michael Ignatieff en Ruud Lubbers, onder leiding van Rob Riemen, directeur van het Nexus Instituut. Voorafgaand aan het debat houdt Michael Ignatieff de 4de Montesquieu-lezing. De dag na het Nexus- symposium neemt Michael Ignatieff het eredoctoraat in ontvangst dat hem is verleend door de Universiteit van Tilburg ter gelegenheid van haar zestiende lustrum.

---